Kaart van New South Wales 1876 Goudvelden Print - Sydney, Newcastle, Wollongong
Kortingen worden verrekend bij het afrekenen
Thomas Richards, die opklom van leerling tot regeringsdrukker van New South Wales in Sydney, publiceerde deze schetskaart van New South Wales met de locaties van de belangrijkste mineralen in 1876, en de kaart wordt toegeschreven aan hem en de tekenaar J. Tayler, wiens kaart van New South Wales uit 1871 de basis vormde voor de meeste kaarten van de kolonie tot het geologisch onderzoek van 1880. Richards was een vernieuwer op drukgebied die fotolithografie introduceerde bij het Government Printing Office, en dit blad draagt de strakke, praktische stijl van zijn kantoor, met reliëf aangegeven door arceringslijnen en de mineraalhoudende districten in kleur gedrukt. Het beslaat New South Wales binnen de grenzen van na de afscheiding van Victoria, met een inzetkaart die de kolonie op het Australische continent plaatst, en het wordt geclassificeerd als een kaart van minerale hulpbronnen. Tegen 1876 was het toezicht op de mijnbouw overgegaan van het Department of Lands naar een nieuw Department of Mines, naarmate bedrijfsmatige operaties de eenzame goudzoeker verdrongen.
Ophir, gemarkeerd bij Orange, is de plek waar Edward Hargraves in 1851 goud vond, de vondst die de eerste grote Australische goudkoorts ontketende nadat de ontdekking in Californië in 1848 dreigde goudzoekers weg te lokken uit de kolonie. Spoorwegen lopen landinwaarts vanaf de havens Hunter en Jackson, de havens van Newcastle en Sydney, met voorgestelde uitbreidingen die al op de kaart staan ingetekend, naast wegen en telegraaflijnen. Het blad tekent ook de pastorale districten af, de woleconomie die de kolonie welvarend hield nadat het Port Phillip District zich afscheidde om Victoria te worden. Gekleurde zones markeren kerosineschalie, steenkool, tin, ijzer, zilver, goud en diamanten, het resultaat van zo'n twintig jaar prospectie. Alleen 'geproclameerde' goudvelden verschijnen op de kaart, aangezien geen enkele claim daarbuiten geldig was.
Iedereen met wortels in Orange, Bathurst of de steenkoolvelden van Hunter, een geoloog of mijningenieur, of een afstammeling van een delver uit de jaren 1850 zal dit blad een bijzonder geschenk vinden, evenals een verzamelaar van de geschiedenis van de Australische goudkoorts. TheMapVault voert geen andere kaart van New South Wales in deze stijl; de editie van deze kaart uit 1873 maakte nog onderscheid tussen 'geproclameerde' en 'niet-geproclameerde' velden, terwijl deze versie uit 1876 de niet-geproclameerde velden weglaat, waardoor het leest als een officieel mijnbouwdocument in plaats van een gids voor goudzoekers. Het uitzicht op Sydney Harbour uit 1913 van TheMapVault toont de haven van dezelfde kolonie van bovenaf. Zoals elke prent in de collectie wordt deze zonder lijst verzonden en is deze verkrijgbaar in een volledig assortiment aan formaten, van een compact bureau-exemplaar tot een grootformaat statementprint.












