Regionale kaart van Canada & de Grote Meren 1713 - Montreal, Bovenmeer, Mississippi

Pieter van der Aa, de productieve Leidse uitgever die zowel bekendstond om zijn illegale bestsellers als om zijn eigen omvangrijke catalogus van kaarten en atlassen, graveerde deze kaart van Canada en de Grote Meren voor zijn Le Nouveau Théâtre du Monde uit 1713, om deze later opnieuw uit te geven in zijn zesenzestigdelige La Galerie Agréable du Monde uit 1729. Van der Aa baseerde het geografische raamwerk van de kaart direct op Guillaume de L'Isles baanbrekende Carte du Canada uit 1703 en voegde daar zijn eigen opvallende typografie en zware decoratieve randen aan toe, waarmee hij een van de meest visueel kenmerkende Nederlandse interpretaties van het Franse koloniale gebied uit het begin van de achttiende eeuw creëerde. De kaart verscheen in hetzelfde jaar dat de Vrede van Utrecht een einde maakte aan de Spaanse Successieoorlog, een conflict waarvan het verdrag de koloniale grenzen opnieuw bepaalde, ook al bleven de westelijke gebieden op dit blad pure speculatie. Het meest opvallende kenmerk is de zelfverzekerde opname van de vermeende westelijke expedities van Baron de Lahontan, gedrukt naast een kanttekening die zich openhartig afvraagt of Lahontan het hele verslag niet simpelweg had verzonnen.

De Hudsonbaai vormt de noordelijke rand van de kaart, weergegeven met de redelijke nauwkeurigheid die twee eeuwen aan Engelse en Franse bonthandelstochten inmiddels hadden vastgesteld. De Grote Meren zijn met vergelijkbare zorg getekend, wat de snelle opname van jezuïeten-missionarisverslagen in zowel de Franse als de Nederlandse cartografie weerspiegelt, compleet met namen van inheemse volkeren, missieposten en handelsposten. Verder naar het westen en zuiden wordt de kaart speculatief: de Mississippi en de Missouri worden teruggevoerd naar bronnen waarvan de gravure zelf toegeeft dat ze slechts gebaseerd zijn op verslagen van horen zeggen "volgens het verslag van de inboorlingen", terwijl Lahontans fictieve "Lange Rivier" het westelijke derde deel van het blad domineert. Het is een kaart die nauwgezet accuraat is waar de Franse kennis solide was en openlijk onzeker op alle plekken waar dat niet het geval was.

Een boeiend cadeau voor een verzamelaar die evenzeer geïnteresseerd is in de mythen en misvattingen van de vroege Amerikaanse cartografie als in de nauwkeurigheid ervan, aangezien dit blad ongebruikelijk openhartig is over de grens tussen beide. De Canada-kaartenserie van TheMapVault bevat een nauw gedateerde editie uit 1719 van slechts zes jaar later, evenals de Du Val uit 1672, Sanson uit 1683 en De Fer uit 1705 uit deze collectie; deze Van der Aa-kaart uit 1713 is de enige uit de groep die Lahontans speculatieve westelijke "Lange Rivier"-geografie bevat, wat het een kenmerkende, ietwat vreemdere metgezel maakt voor zijn bijna gelijktijdige buurman uit 1719. Het wordt zonder lijst verzonden en is beschikbaar in alle negen formaten.