Frankrijk kaart 1816 Verdrag van Parijs departementen print - Parijs, Lyon, Marseille, Bordeaux, Lille

William Faden uit Charing Cross, Londen, publiceerde dit Koninkrijk Frankrijk in 1816, waarin de nieuwe grenzen volgens het Verdrag van Parijs van 20 november 1815 werden beschreven. Faden was geograaf van de koning en een van de toonaangevende Londense kaartuitgevers van zijn tijd, en de catalogus beschrijft dit blad als een decoratieve kaart van Frankrijk, ingekleurd per departement. De kaart werd gemaakt om de regeling vast te leggen die Frankrijk na Waterloo werd opgelegd, en is gegraveerd en ingekleurd in de verfijnde stijl van de Georgische kaartenhandel. Het toont Frankrijk in 1816, toen de herstelde Bourbon-koning, Lodewijk XVIII, heerste over een land dat was teruggebracht tot ongeveer de grenzen van 1790 en bezet werd door geallieerde legers.

Het verdrag van november 1815 was het tweede Verdrag van Parijs, ondertekend na de nederlaag van Napoleon bij Waterloo, en het trok de grenzen van Frankrijk dicht bij die van 1790 in plaats van de ruimere grenzen van het Keizerrijk. Frankrijk betaalde een schadevergoeding van 700 miljoen frank en accepteerde een geallieerd bezettingsleger voor maximaal vijf jaar. De departementen, die de kaart een voor een inkleurt, waren het administratieve geschenk van de Revolutie, en de herstelde monarchie behield ze. Parijs aan de Seine was de hoofdstad waar de Bourbons naar terugkeerden, Lyon leidde de zijdehandel, Marseille was de mediterrane haven, en Bordeaux, aan de Garonne, verscheepte de wijn waar de regio om bekendstond. Door de departementen in te kleuren en de nieuwe grenzen vast te leggen, koppelt het blad het administratieve Frankrijk van de Revolutie aan het diplomatieke Frankrijk van de Restauratie.

Een student van de napoleontische oorlogen, een familie met wortels in de Elzas, Lotharingen of Savoye, of een verzamelaar van Georgische Engelse cartografie zal hier een historisch geschenk vinden. De Burr-kaart uit 1835 van TheMapVault toont Frankrijk per departement een generatie later, en het blad van Meissas en Michelot uit 1812 toont het Franse Keizerrijk op zijn hoogtepunt, terwijl deze Faden uit 1816 de kaart is van de schikking die dat keizerrijk beëindigde. Weinig kaarten dateren het einde van het napoleontische tijdperk zo nauwkeurig als een kaart die het verdrag in de titel noemt. Zoals elke prent in de collectie wordt deze ingelijst verzonden en is deze verkrijgbaar in een volledig assortiment formaten, van een compact bureau-exemplaar tot een grootformaat statement-prent.